En ze drongen via de legendarische klim van de Seulestraat door tot het hart, dat is de slaapzaal in de turnzaal, de (nog?) lekkende douches, de (nog?) steeds omkrullende vloerbekleding en ’t heilig herte (van zuster Christa), er was geen orval meer, maar des te meer souvenirs. Met dank aan Suinarda, Dirk en Trui Keymeulen, Kristiaan, Stefaan … rijmt allemaal op salesiaan